 |
| En granshering som jeg portretterer. Her fra februar 2009. (85mm @f/4) |
 |
| Foto: Portrett av tømmerhogger Steinar Høyseth frå Hovin |
Alaskaturen gjeng mot slutten. Mange upplevelsar. Mange ok bilde og mykje dårleg. For meg var upplevelsane viktigst på denne turen. Hadde bestemt meg for å være Alaska og U.S.A – turist. Det har jeg vært! (Begynner å bli feit).
Tenker tilbake på bjønnemøter. Dei blei det mange av. Hadde au nokre fine møter med landskapet i Denali- området. Men må nok tilbake dit. Landskap e vanskeleg å jobbe med. Krever konsentrasjon og tid. Må nok tilbake dit.
Å reise sammen med seks andre fotografer var nytt for meg. Eg plågår å rote mest rondt aleine. Det var ein fin upplevelse. Selskapet har vore av det beste og det har vore ein glede å bli kjent med gutta.
Legg ut nokre bilde av høgdepunkta på turen. Laksefiskande bjønn, binne som ammar ungar og vakkert landskap. Det kjem eg til å hugse. Dårlege upplevelsar har det ikkje vore, sjølv om ein naturfotograf altid ynskjer seg meir. Blir aldri heilt fornøyd. I alle fall i augeblikk der me skal fryse augeblikket.
Mygg har me meir av på Tinnoset. Så det har ikkje plågå meg. (Sjølv om eg ikkje konne la være å kjøpe eit myggmiddel med 99% DEET som ein suvenir). Det gjeng mot haust her borte nå, så slik sett var me heldige, når det kjem til den plaga.
I følge ein del av dei andre guttane har dyrelivet vore onder pari, men det har ikkje plaga meg. Upplevingane kjem tettare enn på mine turar. Trur man får raskt Alaska- feber av slikt som detta her. Hadde eit uhell med kamera etter fyrste viku og det har hemma meg litt fotografisk. Skulle absolutt hatt 5d mark II å jobbe med landskapsfotograferinga.
Det var ei kort uppsummering. Fær sjå om eg arbeider litt med bildematrialet når eg kjem heim, men har mykje anna som har lagra seg upp au. Byrjar å glede meg til å arbeide med ved.
J-EP
PS: Bildene er gjort på min laptop, som er vanskelig å vurdere mhp mellomtoner. (Så det får bli det det blir). Bildene er klikkbare i større versjoner.
Me er i Alaska. Bent Olsen, Ole Petter Drangsholdt, Kjell Germeten, Tom Dyring, Kjell Erik Moseid og meg selv.
Borte i tømmerkoia ved Maclaren- river ligger gutta og sev. Kvilar ut etter ein sein kveld og ein tidleg morgon. På dagtid e lyset kleint. Dyra slappar au av nå og e mindre aktive. Da e det lurt å få seg ein blund på auge. Ellers e det travelt. Me jaktar me kamera. Søker å fryse et augeblikk i naturen. Eit brøkdel av eit sekund som utrykker det me ynskjer. Slik e me like fotografane. Men me e au forskjellige. Ynskjer ulike utrykk og fryse augeblikket på ulike måtar. Nokre bruker vidvinkelen meir enn andre.
Landet er fullt av vilt her uppe. Elg, rein, gaupe, bjønn og mykje anna. Landskapet e like vilt og fargene gjeng over i haust.
Kjell Eirik Moseide og meg sjølv jobber over laptopen på ei enkel kro. Bikkjun flyg inne, det e møkkete og det e klein hestepop på radion. Men kaffin e god. Så me klågår ikkje. Kjell Eirik jobbar me nokre bileter av ei kvithodeørn. Eg ser på nokre bjønnebilder. Kjell Eirik meinte snorkinga blei fe hard i tømmerkoia. Eg kjenner meg utvilt og ynskjer ikkje snu døgnet. Dessuten sovna eg eit par timar på post i dag tel morgon. Me sitt å skravlar om moglegheitane me har. Om me skal padle litt kano i elva uppover her, eller om me skal kjøre langs Denali Highway når kveldsljoset legg seg over landet.
Humøret blandt fotografene e god. Sjølv om lukta byrjar å bli stram inne i den trange koia. Humoren gjeng gradvis over i brakke humor av den enkle typen. Ein må sjølvsagt passe seg au, fe dersom nokre fær moglegheit til å mobbe kompisen så grip han den straks. Latteren heng laust.
Eg sitt å kikkar litt på eit bilde av to bjønnungar som leikar i ein bekk. På upplevingar som me har bak kånn, men som pcn e full av. Fe eit godt liv bjønn ute i Lake Clark National park må ha det. Godt med mat. Skjell, laks og saftig elvegrass og grassletter fult av grønne godsaker. Eg sitt å filosoferar over upplevelsar med vaksen grizzly med ungar på eit par meters hold. Dei upplevingane var det mange av. Ingen hadde våpen. Ingen hadde pepperspray. Upplevelsane når ein 400 kgs vaksen grissly kjem i mot så vasspruten stend rondt han. Før han slær ein laks eller tek ein anna retning. Eller da me hadde upp mot 7 bjønn rondt kånn då me fotografera. Eller då binna amma ungen sin foran kånn på 10 meters hold. Eg sitt å tenker på detta i dag: 21. august. Bjønnejakta startar i Noreg i dag.
Og så sitt eg å filosoferar rondt håffe me ikkje tek kån råd tel at landet skal ha bjønn og rovdyr. Og håffe så mange e redde. Ringer etter redningshelikopter fe at dem e så heldige å møte bjønn. Folk trur vist nok at bjønn e i skogen fe å øtå dem upp. – Da hadde bjønn blitt mager, tenker eg. Mens eg ser gjennom bildene. Korte augeblikk av møter med norsk og skandinavisk bjønn snik seg inn i medviten. Fleire av dem på like kort hold som her borte i Alaska. Alle like fredfylte.
Så deilar eg mine tankar med Kjell Eirik som tenker det samme. Og så pratar me om dettan med rovdyrfrykt ein stund og ristar på hodet.
Men nå vil eg drekke kaffi. Så skal me ut att. Snakkas.
PS: Bent Olsen bloggar au frå turen på http://bentolsen.blogspot.com og eg på mobilbloggen min frå telefon på: http://m.villmarkshistorier.no (Bilete e kanskje ikkje heilt bra frå laptopen, men det fær bli som det bli nå ondervegs)
